Aleksandr Siergiejewicz Puszkin

Aleksandr Siergiejewicz
Puszkin

1799-06-06 - 1837-02-10

Lista wierszy O autorze

Puszkin Aleksandr Siergiejewicz * * * [Cóż tobie imi...

Cóż tobie imię moje powie?
Umrze jak smutny poszum fali,
Co pluśnie w brzeg i zmilknie w dali,
jak nocą głuchą dźwięk w dąbrowie,

Skreślone w twoim imonniku,
Zostawi martwy ślad, podobny
Do hieroglifów płyt nagrobnych
W niezrozumiałym języku.

Cóż po nim? Pamięć
jego zgłuszy
Wir wzruszeń nowych i burzliwych
I już nie wskrzesi w twojej duszy
Uczuć niewinnych, wspomnień tkliwych.

Lecz gdy ci będzie smutno - wspomnij,
Wymów je szeptem jak niczyje
I powiedz: ktoś pamięta o mnie,
Jest w świecie serce, w którym żyję.
więcej

Puszkin Aleksandr Siergiejewicz * * * [Kochałem panią...

Kochałem panią - i miłości mojej
Może się jeszcze resztki w duszy tlą,
Lecz niech to pani już nie niepokoi,
Nie chcę cię smucić nawet myślą tą.
Kochałem bez nadziei i w pokorze,
W męce zazdrości, nieśmiałości, trwóg,
Tak czule, tak prawdziwie - że daj Boże,
Aby cię inny tak pokochać mógł.
więcej

Puszkin Aleksandr Siergiejewicz Ty i pan

Zamiast pustego "pan" - w rozmowie

Wyrwało jej się czułe "ty",
I wszystkie najszczęśliwsze sny
Zbudziła w duszy przy tym słowie.

Wpatrzony, miłośc wzrokiem ślę,
Tęsknota serce me przepełnia,
I mówię: jaka pani miła!
I myślę: jak ja kocham Ciebie!
więcej

Puszkin Aleksandr Siergiejewicz Zimowy wieczór

Nie jest Czerkieską, lecz od wieku,
Gdzie Gruzji ściele się dolina,
Z wyżyn ponurych skał Kazbeku
Nie zeszła równa jej dziewczyna.

Nie agat w oku jej się mieni,
Lecz skarby Wschodu lśniące złudnie
Nie warte dla mnie są promieni
Jej oczu jasnych jak południe.
więcej
Jak prawie wszystkie strony internetowe również i nasza korzysta z plików cookie. Zapoznaj się z regulaminem, aby dowiedzieć się więcej. Akceptuję